| 1. | jakeś odsłużył, toś jak żóraw na stare miejsce |
| 2. | sterczał ku niebu wysoki żóraw studni. Za studnią. |
| 3. | Mój Boże! - wołasz, - żóraw!. Pana Kasprowiczowe oblicze |
| 4. | swojej Harendzie, gdzie skrzypi żóraw, niech pisze, jak |
| 5. | i w klatkach. Był żóraw, bocian i czapla, |
| 6. | wynalazek. Wygląda sobie ten żóraw całkiem niewinnie, a |
| 7. | Na przykład taki żóraw! Stary, prastary przyjaciel! |
| 8. | sęp, sokół, cietrzew, sowa, żóraw, wąż, karp, łosoś, |
| 9. | W dzisiejszej swojej postaci żóraw zdoła podźwignąć wszystko, |
| 10. | agroteskowy, dziwaczny, gru-o żóraw. grum-o groom, |
| 11. | łabędź, choć krótko, niźli żóraw,. Co wieczorami długo, |
| 12. | grabiami, drugie z miotłą, żóraw i żółw, symbole |
| 13. | świat przynosi bocian lub żóraw: w czem leży |
| 14. | Jeżeli żóraw — to z powinszowaniem |
| 15. | gałęziami. (Według mitologii japońskiej żóraw i żółw są |
| 16. | 14 Jako żóraw i jaskółka szczebiotałem, |
| 17. | na wszystkie strony, jak żóraw. Wjechałem na gościniec. |
| 18. | tego świata, stał jak żóraw samotny i czujny |
| 19. | dalekie ptaszyny, zupełnie jak żóraw postrzelony, odbity od |
| 20. | nie zeszedł, czujny jak żóraw. Nie ma on |