| 1. | białych", wśród których zwłaszcza błękitni i zieloni dzięki |
| 2. | płazem topora, lecz wkrótce błękitni zostali odciągnięci i |
| 3. | Tak, błękitni płacą krwią za |
| 4. | której stronie opowiedzą się błękitni. Ci z lewej |
| 5. | Najgorsi są błękitni — dodała Anlorel. — |
| 6. | bramę. Wyjąc z radości, błękitni z flanki Gomy |
| 7. | zbiega wolno. (Och, panowie błękitni, niedaremnie uczą was. |
| 8. | na Capelli żyli ludzie błękitni. Wszystko to zależało |
| 9. | rozgramiali obozy białych. Kiedy błękitni dostrzegali swoich towarzyszy |
| 10. | na granicach odgrywają i błękitni aniołowie-stróże. |
| 11. | Ludzie byli błękitni, w zielonkawym świetle |
| 12. | głębi Sahary, którą zamieszkują "błękitni ludzie. |
| 13. | Co to za błękitni?. - Błękitni Santerre’a. - |
| 14. | Wandei, błękitni bowiem, czyli. |
| 15. | Znam się na tym, błękitni huzarzy też mnie |
| 16. | Tylko błękitni doskonale strzelają z |
| 17. | wkroczywszy tutaj błękitni nikogo nie znajdą, |
| 18. | zapytał, czy gentlemani są błękitni. Ponieważ dla pana |
| 19. | Bo tam są błękitni. - Od jak dawna?. - |
| 20. | a jutro rano błękitni wyruszą w drogę |