| 1. | arystokraci. Stąd to czepianie. się wiary, że |
| 2. | do rzeczy materialnych i czepianie się zmysłowych rozkoszy. |
| 3. | osoby i jej kurczowe czepianie się życia. |
| 4. | głupstwa. Bo absurdem było czepianie się. |
| 5. | że jest to zwykłe czepianie się, napisałem skargę |
| 6. | pewność, za próżność, za czepianie się miłości, której |
| 7. | znaczy dowiedziałam się, że czepianie nie było takie |
| 8. | się katastrofy. Poza tym czepianie się życia wśród |
| 9. | jest to jedynie rozpaczliwe czepianie się złudnych nadziei. |
| 10. | nie chodzi przecież o czepianie. się słów, nawet. |
| 11. | do ucha. — Normalne jest czepianie się życia, kiedy |
| 12. | nie zabrzmiało to jak czepianie się ostatniej rozpaczliwej |
| 13. | zwracał uwagi na głupie czepianie się jakiegoś kabla. |
| 14. | straciłam jeszcze nadziei. Ale czepianie się nadziei jest |
| 15. | obsunęła. Jak ostrzeżenie. Że czepianie się. |
| 16. | było nawet człowiekiem - więc czepianie się. |
| 17. | co innego: Skąd uporczywe czepianie się nadzwyczaj wydumanych. |
| 18. | Takie ukierunkowane czepianie się ustala się |
| 19. | wiedział, że byłoby szaleństwem czepianie się takiej nadziei. |
| 20. | a te automatycznie powodowały czepianie się nadziei, że |