| 1. | drażni go dym, wciąż |
| 2. | To drażni i niepokoi. Tym. |
| 3. | sprawę, że drażni się ze mną. |
| 4. | nic jej tak nie drażni, jak pewna tradycja, |
| 5. | To mnie drażni i męczy i |
| 6. | Powiedz mi, Bajazet, nie drażni cię jak wszystkich |
| 7. | najbardziej stanowczo. To mnie drażni: nie spodziewałem się |
| 8. | tylko tego, kto go drażni i dlaczego, ale |
| 9. | i że nie drażni mnie kiedy mi |
| 10. | razem łagodniejszym tonem - ale drażni mnie zawsze stwarzanie |
| 11. | miejsce w mózgu i drażni w sercu. Przez |
| 12. | i drażni mnie otoczenie. |
| 13. | No to co, że drażni mnie gdy pijesz |
| 14. | rozdrażni, a nikt nie drażni go tak jak |
| 15. | chyba to tak mnie drażni. - A ja zasnąłem |
| 16. | poznać po sobie, iż drażni go, że Ungerowi |
| 17. | Ciebie to drażni, że jestem rozumiany, |
| 18. | moja duma. Niepomiernie mnie drażni, że muszę podnieść |
| 19. | milczy jak skała i drażni go. |
| 20. | Hałas drażni - hałas drażni. Hałas drażni - hałas |