| 1. | lekki i nierealny, jak drobinka. kurzu. |
| 2. | nie. Nie pozostała nawet drobinka niebieskiego. |
| 3. | Chcę wrócić tam, gdzie. - drobinka wilgoci błysnęła w |
| 4. | społecznych tym bardziej żadna drobinka nie powinna być |
| 5. | łagodnie. Z rzadka tylko drobinka kurzu płynęła przez |
| 6. | smakowitości wyjedzona do ostatniej drobinka. Ranny pokazał kucharzowi |
| 7. | dla owej Siły, niźli drobinka piasku deptana podeszwą |
| 8. | jakbym przemierzał kosmos. Mała drobinka w niezmierzonej przestrzeni - |
| 9. | które niosła? Mała życiodajna drobinka, którą dała jej |
| 10. | Powolutku. Ta drobinka miłości. W ciszy |
| 11. | mruknął Ender. - Jak ta drobinka kurzu w ekranie. - |
| 12. | się Ja. To świetlna drobinka, świetlny. |
| 13. | mnie, przy chybotliwym stoliku, drobinka po drobince, kończy |
| 14. | Różowy paciorek, drobinka rozbryźniętej róży z |
| 15. | Strzepnal go. I nastepna drobinka, a potem male |
| 16. | wapiennej wody, nawet najmniejsza drobinka. wilgoci w powietrzu, |
| 17. | nowy preparat, którego maleńka drobinka wystarcza. |
| 18. | nie przywarła ani jedna drobinka kurzu. Matowy plastyk |