| 1. | górnolotnie i zagadkowo, najczęściej |
| 2. | podszedł do niego, wzywał górnolotnie. Boga, podnosił ręce |
| 3. | co uważa pan, mówiąc górnolotnie, za najlepsze eksponaty |
| 4. | zielonymi liniami. Phocianie dość górnolotnie nazywają. |
| 5. | Nie brzmi to zbyt górnolotnie? Czy nie byłoby |
| 6. | żywe, potem zaś zaczął górnolotnie sławić bytowanie na |
| 7. | Może też zabrzmieć to górnolotnie, ale problemy te |
| 8. | drogami, że się tak górnolotnie wyrażę, czystej prawdy. |
| 9. | górnolotnie sformułowanych wniosków stojąc |
| 10. | tym czymś, co się górnolotnie nazywało „powietrzem”, we |
| 11. | nie umiał wyrażać się górnolotnie ani czule, więc |
| 12. | Magu - odrzekłam górnolotnie - czuję, że pod |
| 13. | przyszłość tego świata (jakkolwiek górnolotnie to brzmi) rozegra. |
| 14. | boską", co brzmiało bardzo górnolotnie, ale nie oznaczało |
| 15. | Niektóre brzmiały stanowczo zbyt górnolotnie. Roberta chętnie nazwałaby |
| 16. | zakochał się" zabrzmią zbyt górnolotnie, lepiej byłoby powiedzieć, |
| 17. | Czy nie zbyt górnolotnie? Chyba nie. ". - |
| 18. | wyrażają się trochę za górnolotnie. Na przykład w |
| 19. | że wszelka praca tzw. górnolotnie „twórcza”. |
| 20. | powiem trochę górnolotnie — „dla drugich”. ”. |