| 1. | Zaraz wracam — znowu chrząknąłem. — Dobra. |
| 2. | Nie szkodzi — chrząknąłem — wezmę je. — |
| 3. | Redaktorką? — chrząknąłem. — No, niezupełnie. — |
| 4. | To prawda — chrząknąłem zakłopotany. — Ale sytuacja |
| 5. | Nie chcemy pana fatygować. — chrząknąłem zbity z tropu — |
| 6. | Wiesz. - chrząknąłem. - Phil! - Pyma odzyskała |
| 7. | się do wyjścia. Tam chrząknąłem, chłopak. |
| 8. | nawet w moją stronę, chrząknąłem drugi raz, spojrzał, |
| 9. | po słuchawkę i niechętnie chrząknąłem. Po drugiej |
| 10. | Poznasz je, mam nadzieję. — chrząknąłem dyplomatycz- |
| 11. | dzbanek z kawą i chrząknąłem zachęcająco. - |
| 12. | jeździć; zaryzykowałem tedy i chrząknąłem raz trzeci. Jak |
| 13. | o dwa kroki i chrząknąłem. Krzyknął głośno i |
| 14. | Tu nie wytrzymałem i chrząknąłem. Dyrektor ucichł na |
| 15. | Hm - chrząknąłem. i aż wargi |
| 16. | Ja, bezczelną, no wiesz. — chrząknąłem urażony. — |
| 17. | chrząknąłem nieśmiało, nieco. |
| 18. | zbił mnie z tropu, chrząknąłem. - Fanny! - rzekłem chrapliwie - |
| 19. | określić. Chodzi o to. — chrząknąłem. — Nie chciałbym, żeby |
| 20. | No tak – chrząknąłem z zadowoleniem, stwierdziwszy, |