| 1. | Odrobina spokoju, odrobina miłości, krzta czegoś co pozostało |
| 2. | któremu nie pozostała ani krzta ambicji!. — |
| 3. | że gdyby nie ta krzta miłości,. |
| 4. | z wiatrówki, którą trzymał przy krzta, śle, krzycząc |
| 5. | posuszny woli swej poowicy, krzta siaby przyzwoite tu |
| 6. | O- krzta jest daleko. |
| 7. | zapamiobiety, ktsioo niego krzta, pre go. |
| 8. | nie ostała się nawet krzta człowieczeństwa. nie możesz |
| 9. | Musisz to pierd. , leku krzta z bólu goi,. |
| 10. | pod nogami Bolkowi, jeno krzta durniów. durniów. durniów. — |
| 11. | dziś we mnie choć krzta życia?. |
| 12. | Czyż jest choć krzta zdrowego rozsądku w |
| 13. | mruknął gajowy. - Żeby choć krzta rzemienia. Powrózek na |
| 14. | w mitach była choć krzta prawdy - i zachować |
| 15. | c)a si(c) krzta wok spraw, ktrych |
| 16. | być między nimi bodajby krzta miłości. |
| 17. | się w niej ani krzta żywszego uczucia dla |
| 18. | już w was ani krzta miłości, co?. |