| 1. | tak dziwnie i nieco kuriozalnie się zaczęło, wkrótce |
| 2. | Poza upieraniem się przy kuriozalnie wielkiej przestrzeni prywatnej |
| 3. | ich w ogóle. Wyglądał kuriozalnie, ale - Szacki musiał. |
| 4. | kuriozalnie obrzydliwe. |
| 5. | pudełko zapałek wyglądało tak kuriozalnie, że zaczął mną |
| 6. | roku — co zabrzmi dosyć kuriozalnie — występuje w jego |
| 7. | ślubu nie doszło. Zupełnie kuriozalnie brzmi natomiast następujące |
| 8. | ja być mąż - zakończyła kuriozalnie. Mrugałam oczyma, bo |
| 9. | co tym bardziej wypada kuriozalnie. 19 Zob. jednak |
| 10. | dojazdy konnej i wręcz kuriozalnie wypolerowane buty. W |
| 11. | symboliką biblijną, brzmiącą wręcz kuriozalnie w perspektywie dominującego |
| 12. | km (s. 141). Wręcz kuriozalnie brzmi. |
| 13. | wygląda, delikatnie rzecz ujmując, kuriozalnie. Konsekwencją takiej praktyki |
| 14. | to kuriozalnie, trudno mówić inaczej, |
| 15. | metodą szantażu (potwierdza to kuriozalnie słowa T. Jeske- |
| 16. | Na czym polegało to kuriozalnie przeniesienie punktu ciężkości |
| 17. | jego przeszłość, brzmi to kuriozalnie – partyjnym rewizjonisto-syjonistą. |
| 18. | reguły. Choć brzmi to kuriozalnie, oznaczałoby to, że |
| 19. | swój dom, przez te kuriozalnie umeblowane. |