| 1. | ku małemu biurku i machnąłem ręką w dół. |
| 2. | Lekceważąco machnąłem ręką. - |
| 3. | Niecierpliwie machnąłem ręką. - |
| 4. | schodów, ale machnąłem ręką, aby szedł |
| 5. | A tam! – machnąłem ręką. – No, to |
| 6. | przez chwilę, ale potem machnąłem ręką i zapytałem |
| 7. | opłacanie magów. W końcu machnąłem ręką na magów |
| 8. | zapytał chłopak, a ja machnąłem ręką, pozwalając mu |
| 9. | siebie nie byłem, ale machnąłem na to ręką. |
| 10. | dzielić sto koron, więc machnąłem. ręką. – |
| 11. | Tylko machnąłem ręką. Rozejrzałem się. |
| 12. | nim rozmawiałem? Zresztą nieważne - machnąłem ręką. - Nie. |
| 13. | Już mówiliśmy o tym — machnąłem ręką. |
| 14. | Na świat machnąłem ręką:. |
| 15. | z Romanem, że machnąłem ręką na taką |
| 16. | oku. Podniosłem Monocha i machnąłem nim przed twarzą. |
| 17. | do pokoju kolację i machnąłem na nie ręką. |
| 18. | wydać resztę. Ale machnąłem tylko na to |
| 19. | Zrezygnowany, machnąłem ręką. Dla niej |