| 1. | wszystkie nasze poszukiwania były nadaremne. Nagle na moim |
| 2. | wołanie nadaremne. daremny plusk. |
| 3. | te moje czasy nadaremne. i serce moje |
| 4. | potrzebnymi, aby wżdy sobie nadaremne pracej nie zadawał, |
| 5. | kajdany, lecz wysiłki są nadaremne. Jesteś opętany; cały |
| 6. | recę mi nadaremne. jak ptak, co |
| 7. | jest nadaremne, i dzięki. |
| 8. | z bliska, wszystko było nadaremne. Słyszał głosy, ale |
| 9. | Ksiądz pobił mnie, ale nadaremne były jego wysiłki; |
| 10. | Wszystkie trudy i znoje nadaremne! Nie znalazłam tego, |
| 11. | zaczęły się jego wyczyny nadaremne: idąc przez step |
| 12. | w tym względzie są nadaremne". - Zdawałoby się wobec |
| 13. | się o dawne marzenia, nadaremne dary, roztrwoniony czas |
| 14. | tamto było niepotrzebne i nadaremne. - Ja stanę obok |
| 15. | ale usiłowania moje były nadaremne. Perspektywy, z których |
| 16. | na błądzenie nadaremne. w borykanie pylne |
| 17. | że poszukiwanie to będzie nadaremne i niebezpieczne, bo |
| 18. | błagania o ich zwolnienie nadaremne. Oblężenie sasko-moskiewskie |
| 19. | świadomością, że przegrała, że nadaremne były dni i |
| 20. | o kamień; ujrzał, że nadaremne było to, co |