| 1. | Tak, najjaśniejszy panie. - |
| 2. | Nie, najjaśniejszy panie - obstawał Idrys. - |
| 3. | do przekonania, że najjaśniejszy pan nie mógłby |
| 4. | Stało się. najjaśniejszy panie - oznajmił. - Czy |
| 5. | Tak jest, najjaśniejszy panie. – |
| 6. | Wszystko to, najjaśniejszy panie, jest szczerą |
| 7. | jeśli pozwolisz, najjaśniejszy panie, to będę |
| 8. | troszcz się o mnie, najjaśniejszy panie — rzekł Aramis, |
| 9. | najjaśniejszy panie, i to |
| 10. | najjaśniejszy panie!. |
| 11. | Nie lada z ciebie, najjaśniejszy panie, polityk! Tylko. |
| 12. | mamy zrobić wszystko, a najjaśniejszy pan nic. — |
| 13. | od ludzi, jednak ty, najjaśniejszy panie, będąc związany |
| 14. | Nic, najjaśniejszy panie, jesteśmy teraz |
| 15. | Powiadam ci, najjaśniejszy panie, kto jest |
| 16. | Ach, najjaśniejszy panie, piękna jest |
| 17. | l Z ciemności płynie najjaśniejszy blask 193. |
| 18. | ze słowami: „Nasz najjaśniejszy pan niech żyje |
| 19. | w nocy uprowadzimy cię, najjaśniejszy panie — odparł Aramis. — |
| 20. | A więc, najjaśniejszy panie — rzekł d’Artagnan — |