| 1. | wlezie. Ten kruk, ten pasibrzuch, zapomniałeś już, jak |
| 2. | na życie? " — ten syty pasibrzuch odparł:. „ |
| 3. | głośny na cały kraj pasibrzuch, jedynie dlatego podejmował |
| 4. | nikt inny. Niechaj zatem pasibrzuch płaci podatek od |
| 5. | szkodliwy (I 282), żartobliwy pasibrzuch (I 185);. - |
| 6. | Był z niego wielki pasibrzuch , a ia miałem |
| 7. | Hej, jak ten pasibrzuch. żwawo gada, istna |
| 8. | Mackiewicz to nie przeciętny pasibrzuch, nie zwykły sobie |
| 9. | piszący o nim: „opój, pasibrzuch, nieuk, nie. |
| 10. | najbardziej nienasycony pasibrzuch zadowoliłby się dwoma |
| 11. | Tak, tak. Szybko niechaj pasibrzuch płaci podatek od |
| 12. | Łysy pasibrzuch! Czy widzicie, Jak |