| 1. | poniżenia. Nie posłuchały go nawet własne |
| 2. | po Borynach pierwszą, to posłuchały jej rozlatując się |
| 3. | garnizon w Montrealu nie posłuchały rozkazu Stefanii i |
| 4. | panny nie posłuchały ich. |
| 5. | się, najwyraźniej pewien, że posłuchały tego głupiego. |
| 6. | poruszyć rękami, i ręce posłuchały mnie opornie,. |
| 7. | kiedy po raz pierwszy posłuchały. podszeptów Melka, żałując, |
| 8. | To dziwne, że nie posłuchały wezwania. Ten szork |
| 9. | należy do mnie. Nie posłuchały mnie i. |
| 10. | oczy, lecz powieki nie posłuchały jej, więc. |
| 11. | Jego palce nie posłuchały jednak rozkazu. |
| 12. | oficerów, dostały rozkaz i posłuchały go. Ruszyli. - |
| 13. | za sobą, kombinezony go posłuchały. byliśmy w nich |
| 14. | przyszedł, byłybyśmy z Fanią posłuchały szczegółów. – |
| 15. | Hez-hezronu, o dziwo, posłuchały. Może bali się |
| 16. | pomówić o pracy. Dziewczynki posłuchały. - Miłe dzieci - stwierdził |
| 17. | Dzieci posłuchały jej, aczkolwiek niechętnie |
| 18. | eła rozpaczliwie. Nó˙zki posłuchały jej w ko´ncu — |
| 19. | i powiedziałem: „Ruszajcie”; zegary posłuchały rozkazu i ich |
| 20. | nic przeciwko temu, żebyśmy posłuchały, kiedy będziemy szykowały |