| 1. | poszczególne przeurocze części. Każda część |
| 2. | rodu i przeurocze usposobienie zjednywały mu. |
| 3. | przeurocze stworzenie. - |
| 4. | do reszty nieczytelny i przeurocze drobiazgi ze środka |
| 5. | przeurocze. Trochę. |
| 6. | To przeurocze, że sama go |
| 7. | Niektóre z nich są przeurocze, stanowią długie, nie |
| 8. | Czyże nie sa przeurocze? Idealne do niewielkiego |
| 9. | na różne tematy. Nasze przeurocze panie najbardziej interesują |
| 10. | oraz luraveli, której krótkotrwałe przeurocze kwiaty zwiastują nadejście |
| 11. | piękną i kochającą żonę, przeurocze dzieci i żadnych |
| 12. | To równie˙z przeurocze miasto — odezwała si˛ |
| 13. | było to miejsce wręcz przeurocze. Sam budynek wzniesiono |
| 14. | To przeurocze miejsce - mówi Barbara. |
| 15. | poznać, choć odrobinę, to przeurocze miasto. |
| 16. | w kabinie. Oba te przeurocze uśmiechy były w |
| 17. | Podobno plaże są tam przeurocze. Jesteś tam jeszcze, |
| 18. | ze s ˛a tam przeurocze. Jeste´s. |
| 19. | swoje przeurocze opowieści. O obrazie |
| 20. | i szarpnął do siebie przeurocze, zmie- |