| 1. | Gdzie drwa rąbią, tam wióry lecą. |
| 2. | koty, a wtedy aż wióry lecą. |
| 3. | wióry leciały z podłogi, |
| 4. | ręce niech się sypią wióry. Chwyć za bioderka, |
| 5. | zbiorniki przemysłowe, silosy na wióry i trociny, silosy |
| 6. | naszego okrętu mogą zostać wióry. - Słuchaj, Alojzy, sam |
| 7. | pył i wióry, z dołu ktoś |
| 8. | wióry i z żołnierzy, |
| 9. | zmietli luźnych Alerów jak wióry i — połączyli się |
| 10. | gdzie drwa rąbią, wióry. lecą" - mnożyły się |
| 11. | jakby słoma, albo może wióry. Poczekaj – jeżeli. |
| 12. | szły w drzazgi i wióry, a padał zza |
| 13. | do wieczora bór ciął, wióry łupał i belki. |
| 14. | trumien, jak dwa błędne wióry,. Powpadali w otchłań |
| 15. | wióry z polana; następnym |
| 16. | daliśmy kacerzom bobu, że wióry leciały! Potem nawiedziliśmy |
| 17. | wióry i drewno, dodając |
| 18. | wybielał izbę a uprzątał wióry i śmiecie, zaś |
| 19. | broda. W brodzie tkwiły wióry i jakieś kłaczki. - |
| 20. | się rypią aż się wióry sypią. |