| 1. | żebyśmy nie zgłupieli. ulecz nas. |
| 2. | Czyście zgłupieli ostatecznie? ! - zirytowała się |
| 3. | widać było, że wszyscy zgłupieli i konflikt potrzeb |
| 4. | o niego osłabli, i zgłupieli, i wpadli w |
| 5. | Słuchajcie, myśmy wszyscy zgłupieli. Co za kretyński |
| 6. | Nie, po prostu zgłupieli. Na pierwszych statkach, |
| 7. | Coście zgłupieli czy co? ! - wrzasnęła |
| 8. | i uczonych teorii, żeby zgłupieli i zdali sobie |
| 9. | Słuchajcie, czy wyście zgłupieli? - spytała rozpaczliwie Okrętka, |
| 10. | niespodzianką i przestrachem. Wszyscy zgłupieli po prostu. Myśl |
| 11. | Czyśmy wszyscy zgłupieli, a może po |
| 12. | mocniej niż od tekstu zgłupieli od tego, że |
| 13. | No, coście tak zgłupieli? Mało, że nas |
| 14. | z tego do reszty zgłupieli. Sytuacja, kiedy niezmiernie |
| 15. | Czyście obaj zgłupieli ostatecznie? - spytała cierpko |
| 16. | Bodziu, myśmy zgłupieli. Teraz wiem od |
| 17. | Strażnicy, co prowadzili młodego, zgłupieli, lecz ksiądz im |
| 18. | Ludzie zgłupieli do reszty — opowiadał |
| 19. | Jakie sto dwadzieścia? ! Czyście zgłupieli? ! Za co wy |
| 20. | Paweł dość beznadziejnie. - Czyście zgłupieli? - spytała gniewnie Baśka. - |