BYLICA POLNA (ARTBMISIA CAMPESTRIS L.)
Rodzina: Złożone (Asteraceae)
Jest to kępkowa bylina, dołem drewniejąca i mająca zdrewniały i silnie rozgałęziony korzeń. Pędy jej podnoszące się, dość wysokie (do 80 cm) są nagie lub górą owłosione, często czerwono nabiegłe. Liście dolne u nasady opatrzone uszkami, podwójnie pierzastosieczne, o odcinkach długich, wąskich i ostro zakończonych, górne zaś są pojedynczopierzaste. Wszystkie początkowo jedwabisto owłosione, później łysiejące.
Kwiatostany w postaci jajowatych, małych koszyczków, ustawione są zwykle jednostronnie na gałązkach i tworzą rodzaj wiechy. Listki okrywy są nagie, jajowate, zielone lub czerwono nabiegłe, błoniaste i szeroko obrzeżone. W koszyczku znajdują się liczne, drobne, pozbawione kielicha kwiaty. Czerwona korona ma postać rurki. 5 pręcików zrasta się pylnikami, tworząc rurkę, przez którą przeciska się szyjka słupka, wygarniając na zewnątrz pyłek. Słupek dolny. Najzewnętrzniejsze kwiaty są żeńskie, pozostałe ― obupłciowe. Nie zawierają one nektaru, a zapylane są przez zbierające pyłek owady lub przez wiatr.
Kwitnie od lipca do września.
Owocem jest drobna niełupka,
Występuje pospolicie na niżu i w niższych położeniach górskich, na utrwalonych wydmach i piaskach, wśród zarośli, na zrębach, przy drogach. Na białych wydmach nadmorskich rośnie odmiana szara bylicy polnej (Artemisia campestris var. sericea). Bylica polna rośnie w całej umiarkowanej strefie półkuli północnej.
Jest to gatunek bardzo zmienny ― tworzy liczne podgatunki, odmiany i formy.
Fragment książki: Zbigniew Podbielkowski - "Rośliny wydm"