NICENNICA DROBNA (FILAGO MINIMA [Sm.] Fr.) Rodzina: Złożone (Asteraceae) Drobna ( 3―15 cm wysokości), roczna roślina, cala szarofilcowata lub szarojedwabista o prostej, od połowy wysokości rozgałęzionej łodydze. Liczne jej drobne liście są lancetowate, całobrzegie i ostro zakończone. Kwiatostanem jest koszyczek. Koszyczki zebrane są po 3―5 w stożkowate główki. Listki okrywy ułożone są dachówkowato w 5 rzędów. Są one tępe, w czasie owocowania gwiaździsta odstające, zewnętrzne ― filcowato owłosione, wewnętrzne ―- na szczycie suche, błoniaste, żółtawe. Osadzone w koszyczku kwiaty są barwy żółtawej, bardzo drobne, zewnętrzne―żeńskie, nitkowato-rurkowate, osadzone w kątach przysadek wewnętrzne ― obupłciowe, rurkowate, z koroną o 4―5 ząbkach, bez przysadek. Kielich rozwinięty w postaci puchu. Pręciki w ilości 5 zrastają się pylnikami w rurkę, przez którą przechodzi szyjka słupka wypychająca nagromadzony tam pyłek. Słupek jest dolny. Kwiaty zapylane są przez owady zbierające pyłek. Kwitnie od lipca do września. Owocem jest podłużna niełupka opatrzona na szczycie włoskami kielicha, który dość łatwo odpada. Występuje pospolicie na niżu i w niższych położeniach górskich w miejscach suchych i słonecznych ― na piaskach, ugorach, zrębach. Rośnie w Europie Środkowej i Wschodniej. Występuje również na Syberii, sięgając na wschód po Bajkał. Fragment książki: Zbigniew Podbielkowski - "Rośliny wydm" |